28 November 2022

"ಕಥೆಯೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ"❤️ ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹಿನ್ನೋಟ - ೩ 👊

"ಕಥೆಯೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ"❤️ ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹಿನ್ನೋಟ - ೩ 👊"ಕಥೆಯೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ"❤️ ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹಿನ್ನೋಟ - ೩ 👊


ಮಾತು ಬಲು ಹಗುರ ಮೌನ ತೂಕದ್ದು ಅಂತ ಅವನಿಗನಿಸಲು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಗಲಾಟೆˌ ಅನಗತ್ಯ ಹರಟೆˌ ಪಟ್ಟಾಂಗಗಳೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅಲರ್ಜಿ. ಮೌನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಜೊತೆ ನಾವೆ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಲು ಅಮೂಲ್ಯ ಅನ್ನೋದು ಅವನ ನಂಬಿಕೆ. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಜೊತೆಗೆ ಸಂವಹಿಸುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಾರೂ ಸುಳ್ಳಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಸತ್ಯವಾದ ನುಡಿಗಳಷ್ಟೆ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪವಿತ್ರ ಹೊತ್ತದು. ಅಲ್ಲೂ ಅಪದ್ಧವನ್ನಾಡುವ ಅಧಮರು ಆತ್ಮವಂಚಕರು ಅಷ್ಟೆ.


ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧಗೊಂಡಿರುವ ಮನಸಿನ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ದೂರ ಸಾಗರದ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಸರಿಯುವ ಅದೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗುವ ಸುಖವೆ ಪರಮಸುಖ ಅನ್ನಿಸಿದೆ ಅವನಿಗೆ. ಈ ಏಕಾಂತದ ರುಚಿ ಮನಸಿಗೆ ಹತ್ತಿದ ಹಾಗೆ ದಿನಾ ಸಂಜೆ ಹೀಗೆ ವ್ಯಸನಿಯಂತೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಕಡಲ ತಡಿಗೆ ಬಂದು ಕೂರುವ ಗೀಳನ್ನ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನವನು.


ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಕಡಲಲೆಗಳು ಪ್ರೀತಿಗೂ ವಿರಹಕ್ಕೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ಯೋತಕ ಅಂತೆನಿಸಿˌ ಒಂದೆ ಭಾವದಲ್ಲಿ ವೈರುಧ್ಯದ ರೂಪಕಗಳನ್ನ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿರುವ ಸಾಗರದ ತೆರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅದೇಕೋ ಅವನಿಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ಸರ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನದಿಯ ವಿರಹದ ನಡೆಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಕಾಣಿಸುವ ಕೊನೆಯ ಆಸರೆಯೆ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಸಾಗರದ ಅಪ್ಪುಗೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಹರಿದುಬರುವ ನದಿ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸಿಹಿಯನೆಲ್ಲ ಕಡಲ ತೋಳುಗಳಿಗೆ ಧಾರೆಯೆರೆದು ತಾನು ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಪ್ಪುಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿರುಗಿ ಸಿಹಿಯಾಗಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಉಪ್ಪು ಬಾಳಿನ ರುಚಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮುಖ್ಯ ನಿಜ. ಆದರದುˌ ಚಿಟಿಕೆಯಷ್ಟಿದಿದ್ದರೆ ಸಾಕೆ ಸಾಕು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಿನುದ್ದ ಉಪ್ಪನ್ನೆ ಎರೆದುಕೊಂಡರೆ ವಾಕರಿಕೆ ಬಂದು ಸಾಯಬೇಕಷ್ಟೆ!


ಕಡಲ ನೀರಿಂಗಿಸಿ ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವ ಕಸುಬಿನ ಕೂಲಿಗಳ ಕಾಲಿಗೆ ಅದ್ಯಾವ ಪರಿ ಲವಣದ ಶೇಷ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಅಂದರೆˌ ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವವ ಸತ್ತರೆ ಅದೆಷ್ಟೆ ಸುಟ್ಟರೂ ಹೆಣದ ಕಾಲು ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂದು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗಲಾರದು. ಅದೊಂತರಾ ಅರೆಬರೆ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಶಾಪಗ್ರಸ್ಥ ಬದುಕು. ಈಗ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಬದುಕಿನ ಹತ್ತಿರ ಮೂರು ಮೂರು ಸಲ ಹೋಗಿ ಅದರ ಉಪ್ಪಿನ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಣಕಾಲಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ಕುತ್ತಿಗೆಯವರೆಗೂ ಹೂತು ಹೋಗಿಯೂ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದನ್ನೂ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವ ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವ ಕೂಲಿಯ ತರಹದ್ದೆ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವವ ಸತ್ತಾಗ ಸುಟ್ಟರೆ ಅವನ ಕಾಲಷ್ಟೆ ಸುಡದೆ ಉಳಿಯುತ್ತೆ ಅಂತಂದುಕೊಂಡರೆˌ ಕಂಠ ಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಪ್ಪ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸೋತು ಹೂತು ಹೋಗಿದ್ದ ಇವನ್ನನ್ನೇನಾದರೂ ಸತ್ತಾಗ ಸುಟ್ಟರೆ  ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಚು ಹೂಡಿ ಬಲಿಯಾಗಿಸಿದ ಮೆದುಳಿರೋ ತಲೆಯ ಹೊರತು ಬಾಕಿ ಇನ್ಯಾವ ಅಂಗಾಂಗಗಳೂ ಸುಟ್ಚು ಬೂದಿಯಾಗಲಾರವೇನೋ ಬಹುಶಃ.

******

ಕಾಙಂನಗಾಡಿನ ಚಳಿಗಾಲದ ಸಂಜೆಗಳಿಗೆ ಅದರದ್ದೆ ಆದ ಒಂದು ಮಾಧುರ್ಯವಿದೆ. ಕಡಲ ತಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾರಣ ಸಾಗರದ ಬೆಚ್ಚನೆ ಹವೆಯ ಆಹ್ಲಾದˌ ಪೂರ್ವದ ಕಡೆಗೆ ಊರಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕೊಡಗಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದೆಡೆಗೆ ಏರುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ರಾಚಿ ಬರುವ ಶೀತಗಾಳಿಯನ್ನ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಯೊಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಊರನ್ನ ಬೆಚ್ಚಗಿರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸುಖಶೀತೋಷ್ಣ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಚಳಿ ಚಳಿ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಬಿದ್ಢ ತೆಂಗಿನ ಮಡಿಲನ್ನ ಸೀಳಿ ರಾಶಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತಿಸಿರೋ ರಾಶಿಯ ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರೋ ತರುಣರೂ ಮುದುಕರೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಡಲತಡಿಯುದ್ಧ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಗಿರಿಧಾಮ ನಗರಿಯ ಚಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದ ದೇಹ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಹತ್ತರಲ್ಲೊಂದು ಭಾಗವೂ ಶೀತ ಕಾಣದ ಈ ಊರಿನ ಜನ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಡುಕ ನಟಿಸೋದುˌ ಹೀಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಂಬರಾಟ ಮಾಡೋದೂ ನೋಡುವಾಗ ತಮಾಷೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ಕಾಙಂನಗಾಡಿಗೆ ಬಂದವ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಕೊಂಚ ದೂರವಿರುವ ಅಲ್ಲೆ ಒಂದು ಹೊಟೇಲಿನಲ್ಲಿ ವಾರದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮುಂಗಡ ಪಾವತಿಸಿ ಕೋಣೆ ಹಿಡಿದ. ಬೆಳಗ್ಯೆ ಎದ್ದವನೆ ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಳಗಿರೋ ಕ್ಯಾಂಟೀನಿನಲ್ಲಿ ಚಾ ಹೀರಿ ಹೊರಟರೆ ಇಂತಲ್ಲಿಗೆ ಅಂತಿಲ್ಲ. ಕಾಲು ಕೊಂಡೊಯ್ದ ಕಡೆಗೆ ಅಂದಿನ ಪಯಣ ಖಾತ್ರಿ. ಕುಶಾಲನಗರದ ಕಡಲ ತಡಿˌ ನಿತ್ಯಾನಂದಾಶ್ರಮˌ ಸಮೀಪದ ಹೊಸದುರ್ಗ ಕೋಟೆˌ ದೂರದ ಬೇಕಲ ಕೋಟೆˌ ಆನಂದಾಶ್ರಮˌ ಗುರುವನ ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲೆಲ್ಲಾ ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ ಅಲೆದುˌ ಹಸಿದಲ್ಲಿ ಉಂಡು ಮರಳಿ ಕೋಣೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಕಾಲುಗಳ ವೇದನೆ ಸುಸ್ತಿನ ಸೂಚನೆಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮಿಂದು ಬರಿಮೈಯಲ್ಲಿ ಮಂಚಕ್ಕೆ ಮೈ ಚೆಲ್ಲಿದರೆ ಭಯಂಕರ ಸೊಳ್ಳೆ ಕಾಟದ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಕನಸುಗಳೂ ಕಾಡದಷ್ಟು ಗಾಢ ನಿದ್ದೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲೆಲ್ಲೋ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಉರಿಯುತ್ತಿರೋ ದೀಪˌ ತಿರುಗುತ್ತಿರೋ ಪಂಖದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕರಕರ ಸದ್ದಿನ ಮಧ್ಯ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ತಾನು ಸ್ವಪ್ನಹೀನನಾಗಿ ಮಲಗಿರೋ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಾಗಿ ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕನಸಿಲ್ಲದ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿಯ ಈ ನಿಶಾಚರ ನಿದ್ರೆ ತಾನು ಸಂವೇದನಾರಹಿತನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಪೂರ್ವ ಸೂಚನೆಯೋ? ಇಂಚಿಂಚೂ ನಿತ್ಯ ತನ್ನೊಳಗಿನ ನಿಜವಾದ ತಾನು ಕರಗಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ನಿಶಾನಿ ಇದಿರಬಹುದೋ! ತಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆಯೋ? ಇಲ್ಲಾ ಅದೆಂದೋ ಸತ್ತ ಆತ್ಮದ ಬೇತಾಳನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಮೌನವಾಗಿ ಜೀವಚ್ಛವವಾಗಿ ತನ್ನ ಹಣದ ಭಾರವನ್ನ ತಾನೆ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೋ? ಅನ್ನೋ ಗೊಂದಲ ಅವನೊಳಗೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಚಿ ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಹೀಗೆ ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನು ಮಗ್ನನಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವನ ಆಲೋಚನಾ ಸರಣಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದ ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಶಬ್ಧ ಸಹಿತ ಹಾದು ಹೋದ ರೈಲಿನ ಗದ್ದಲದಿಂದ ತುಂಡರಿಸಿಹೋಯಿತು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೆ ಆಲೋಚನಾ ಲಹರಿಯ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಪಂಚದ ನಾರುವ ನರಕಕ್ಕೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಜಾರಿಬಿದ್ದ ಹಾಗಾಗಿತ್ತು ಅವನ ಸ್ಥಿತಿ.

*****

ನರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಏನಾದರೊಂದು ಚಟವಿರಬೇಕಂತೆ! ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೂ ವ್ಯರ್ಥ ಅನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವರಿವರು ಮಾತಾಡಿದ್ದನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದ. ಹಾಗಂತ ಇವನಿಗ್ಯಾವುದೆ ಚಟಗಳಿಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ. ಅವನ ಜಾಯಮಾನಕ್ಕೂ ಮೂರು ಚಟಗಳಂಟಿವೆ. ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೆ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ವೃತ್ತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಗೀತಾಸಕ್ತಿ ಇವನಿಗಿರುವ ಮೊದಲ ಚಟ. ಸಂಗೀತ ಅಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವೋ ಅಶಾಸ್ತ್ರೀಯವೋ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಶೃತಿ-ಲಯ-ತಾಳಬದ್ಧವಾಗಿದೆಯ? ಹಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅದ್ಯಾವುದಾದರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿರಲಿ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿದೆಯ? ಅನ್ನೋದಷ್ಟೆ ಅವನಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ.

ಇನ್ನು ಭಯಂಕರ ತಿಂಡಿಪೋತ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿರುವ ರಂಗು ರಂಗಿನ ಕಣ್ಸೆಳೆಯುವ ಗಾತ್ರದ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸಗಳನ್ನ ಮೆಲ್ಲುವ ತಿಂಡಿಪೋತತನ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಕೋಣನಷ್ಟು ಪ್ರಾಯವಾದರೂ ಇನಿತೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತಾನೆ ತಯಾರಿ ಕಲಿತು ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಜಲಚರಗಳೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವ ಪಾಕ ವೈವಿಧ್ಯಗಳಿಗಷ್ಟೆ ಅವನ ಜಿಹ್ವಾ ಚಾಪಲ್ಯಕ್ಕೆ ಗಡಿ. ಅನೇಕ ರಾತ್ರಿ ಕೇವಲ ಹುರಿದ ಮೀನುˌ ಸಿಗಡಿ ಚಟ್ನಿˌ ತೊರಕೆ ಪಲ್ಯ ತಿಂದು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಇನ್ನು ಕಟ್ಟ ಕಡೆಯದು ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ವಾಹನಗಳ ಚಾಲನೆ ಕಲಿತು ನಡೆಸುವ ಚಟ.

( ಇನ್ನೂ ಇದೆ.)


ಮಾತು ಬಲು ಹಗುರ ಮೌನ ತೂಕದ್ದು ಅಂತ ಅವನಿಗನಿಸಲು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಗಲಾಟೆˌ ಅನಗತ್ಯ ಹರಟೆˌ ಪಟ್ಟಾಂಗಗಳೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅಲರ್ಜಿ. ಮೌನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಜೊತೆ ನಾವೆ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಲು ಅಮೂಲ್ಯ ಅನ್ನೋದು ಅವನ ನಂಬಿಕೆ. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಜೊತೆಗೆ ಸಂವಹಿಸುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಾರೂ ಸುಳ್ಳಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಸತ್ಯವಾದ ನುಡಿಗಳಷ್ಟೆ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪವಿತ್ರ ಹೊತ್ತದು. ಅಲ್ಲೂ ಅಪದ್ಧವನ್ನಾಡುವ ಅಧಮರು ಆತ್ಮವಂಚಕರು ಅಷ್ಟೆ.


ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧಗೊಂಡಿರುವ ಮನಸಿನ ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ದೂರ ಸಾಗರದ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಸರಿಯುವ ಅದೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗುವ ಸುಖವೆ ಪರಮಸುಖ ಅನ್ನಿಸಿದೆ ಅವನಿಗೆ. ಈ ಏಕಾಂತದ ರುಚಿ ಮನಸಿಗೆ ಹತ್ತಿದ ಹಾಗೆ ದಿನಾ ಸಂಜೆ ಹೀಗೆ ವ್ಯಸನಿಯಂತೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಕಡಲ ತಡಿಗೆ ಬಂದು ಕೂರುವ ಗೀಳನ್ನ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನವನು.


ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಕಡಲಲೆಗಳು ಪ್ರೀತಿಗೂ ವಿರಹಕ್ಕೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ಯೋತಕ ಅಂತೆನಿಸಿˌ ಒಂದೆ ಭಾವದಲ್ಲಿ ವೈರುಧ್ಯದ ರೂಪಕಗಳನ್ನ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿರುವ ಸಾಗರದ ತೆರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅದೇಕೋ ಅವನಿಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ಸರ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನದಿಯ ವಿರಹದ ನಡೆಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಕಾಣಿಸುವ ಕೊನೆಯ ಆಸರೆಯೆ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಸಾಗರದ ಅಪ್ಪುಗೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಹರಿದುಬರುವ ನದಿ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಸಿಹಿಯನೆಲ್ಲ ಕಡಲ ತೋಳುಗಳಿಗೆ ಧಾರೆಯೆರೆದು ತಾನು ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಪ್ಪುಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿರುಗಿ ಸಿಹಿಯಾಗಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಉಪ್ಪು ಬಾಳಿನ ರುಚಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮುಖ್ಯ ನಿಜ. ಆದರದುˌ ಚಿಟಿಕೆಯಷ್ಟಿದಿದ್ದರೆ ಸಾಕೆ ಸಾಕು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಿನುದ್ದ ಉಪ್ಪನ್ನೆ ಎರೆದುಕೊಂಡರೆ ವಾಕರಿಕೆ ಬಂದು ಸಾಯಬೇಕಷ್ಟೆ!


ಕಡಲ ನೀರಿಂಗಿಸಿ ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವ ಕಸುಬಿನ ಕೂಲಿಗಳ ಕಾಲಿಗೆ ಅದ್ಯಾವ ಪರಿ ಲವಣದ ಶೇಷ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಅಂದರೆˌ ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವವ ಸತ್ತರೆ ಅದೆಷ್ಟೆ ಸುಟ್ಟರೂ ಹೆಣದ ಕಾಲು ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂದು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಯಾಗಲಾರದು. ಅದೊಂತರಾ ಅರೆಬರೆ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಶಾಪಗ್ರಸ್ಥ ಬದುಕು. ಈಗ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಬದುಕಿನ ಹತ್ತಿರ ಮೂರು ಮೂರು ಸಲ ಹೋಗಿ ಅದರ ಉಪ್ಪಿನ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಣಕಾಲಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ಕುತ್ತಿಗೆಯವರೆಗೂ ಹೂತು ಹೋಗಿಯೂ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದನ್ನೂ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವ ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವ ಕೂಲಿಯ ತರಹದ್ದೆ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಉಪ್ಪು ಮಾಡುವವ ಸತ್ತಾಗ ಸುಟ್ಟರೆ ಅವನ ಕಾಲಷ್ಟೆ ಸುಡದೆ ಉಳಿಯುತ್ತೆ ಅಂತಂದುಕೊಂಡರೆˌ ಕಂಠ ಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಪ್ಪ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಸೋತು ಹೂತು ಹೋಗಿದ್ದ ಇವನ್ನನ್ನೇನಾದರೂ ಸತ್ತಾಗ ಸುಟ್ಟರೆ  ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಚು ಹೂಡಿ ಬಲಿಯಾಗಿಸಿದ ಮೆದುಳಿರೋ ತಲೆಯ ಹೊರತು ಬಾಕಿ ಇನ್ಯಾವ ಅಂಗಾಂಗಗಳೂ ಸುಟ್ಚು ಬೂದಿಯಾಗಲಾರವೇನೋ ಬಹುಶಃ.

******

ಕಾಙಂನಗಾಡಿನ ಚಳಿಗಾಲದ ಸಂಜೆಗಳಿಗೆ ಅದರದ್ದೆ ಆದ ಒಂದು ಮಾಧುರ್ಯವಿದೆ. ಕಡಲ ತಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾರಣ ಸಾಗರದ ಬೆಚ್ಚನೆ ಹವೆಯ ಆಹ್ಲಾದˌ ಪೂರ್ವದ ಕಡೆಗೆ ಊರಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕೊಡಗಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದೆಡೆಗೆ ಏರುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ರಾಚಿ ಬರುವ ಶೀತಗಾಳಿಯನ್ನ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಯೊಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಊರನ್ನ ಬೆಚ್ಚಗಿರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸುಖಶೀತೋಷ್ಣ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಚಳಿ ಚಳಿ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಬಿದ್ಢ ತೆಂಗಿನ ಮಡಿಲನ್ನ ಸೀಳಿ ರಾಶಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತಿಸಿರೋ ರಾಶಿಯ ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರೋ ತರುಣರೂ ಮುದುಕರೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಡಲತಡಿಯುದ್ಧ ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಗಿರಿಧಾಮ ನಗರಿಯ ಚಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದ ದೇಹ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಹತ್ತರಲ್ಲೊಂದು ಭಾಗವೂ ಶೀತ ಕಾಣದ ಈ ಊರಿನ ಜನ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಡುಕ ನಟಿಸೋದುˌ ಹೀಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೊಂಬರಾಟ ಮಾಡೋದೂ ನೋಡುವಾಗ ತಮಾಷೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ಕಾಙಂನಗಾಡಿಗೆ ಬಂದವ ಪೇಟೆಯಿಂದ ಕೊಂಚ ದೂರವಿರುವ ಅಲ್ಲೆ ಒಂದು ಹೊಟೇಲಿನಲ್ಲಿ ವಾರದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮುಂಗಡ ಪಾವತಿಸಿ ಕೋಣೆ ಹಿಡಿದ. ಬೆಳಗ್ಯೆ ಎದ್ದವನೆ ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಳಗಿರೋ ಕ್ಯಾಂಟೀನಿನಲ್ಲಿ ಚಾ ಹೀರಿ ಹೊರಟರೆ ಇಂತಲ್ಲಿಗೆ ಅಂತಿಲ್ಲ. ಕಾಲು ಕೊಂಡೊಯ್ದ ಕಡೆಗೆ ಅಂದಿನ ಪಯಣ ಖಾತ್ರಿ. ಕುಶಾಲನಗರದ ಕಡಲ ತಡಿˌ ನಿತ್ಯಾನಂದಾಶ್ರಮˌ ಸಮೀಪದ ಹೊಸದುರ್ಗ ಕೋಟೆˌ ದೂರದ ಬೇಕಲ ಕೋಟೆˌ ಆನಂದಾಶ್ರಮˌ ಗುರುವನ ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲೆಲ್ಲಾ ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ ಅಲೆದುˌ ಹಸಿದಲ್ಲಿ ಉಂಡು ಮರಳಿ ಕೋಣೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಕಾಲುಗಳ ವೇದನೆ ಸುಸ್ತಿನ ಸೂಚನೆಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮಿಂದು ಬರಿಮೈಯಲ್ಲಿ ಮಂಚಕ್ಕೆ ಮೈ ಚೆಲ್ಲಿದರೆ ಭಯಂಕರ ಸೊಳ್ಳೆ ಕಾಟದ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಕನಸುಗಳೂ ಕಾಡದಷ್ಟು ಗಾಢ ನಿದ್ದೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲೆಲ್ಲೋ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಉರಿಯುತ್ತಿರೋ ದೀಪˌ ತಿರುಗುತ್ತಿರೋ ಪಂಖದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕರಕರ ಸದ್ದಿನ ಮಧ್ಯ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ತಾನು ಸ್ವಪ್ನಹೀನನಾಗಿ ಮಲಗಿರೋ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಾಗಿ ಭಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕನಸಿಲ್ಲದ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿಯ ಈ ನಿಶಾಚರ ನಿದ್ರೆ ತಾನು ಸಂವೇದನಾರಹಿತನಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಪೂರ್ವ ಸೂಚನೆಯೋ? ಇಂಚಿಂಚೂ ನಿತ್ಯ ತನ್ನೊಳಗಿನ ನಿಜವಾದ ತಾನು ಕರಗಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ನಿಶಾನಿ ಇದಿರಬಹುದೋ! ತಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆಯೋ? ಇಲ್ಲಾ ಅದೆಂದೋ ಸತ್ತ ಆತ್ಮದ ಬೇತಾಳನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಮೌನವಾಗಿ ಜೀವಚ್ಛವವಾಗಿ ತನ್ನ ಹಣದ ಭಾರವನ್ನ ತಾನೆ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೋ? ಅನ್ನೋ ಗೊಂದಲ ಅವನೊಳಗೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಚಿ ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಹೀಗೆ ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನು ಮಗ್ನನಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವನ ಆಲೋಚನಾ ಸರಣಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದ ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಶಬ್ಧ ಸಹಿತ ಹಾದು ಹೋದ ರೈಲಿನ ಗದ್ದಲದಿಂದ ತುಂಡರಿಸಿಹೋಯಿತು. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೆ ಆಲೋಚನಾ ಲಹರಿಯ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ವಾಸ್ತವ ಪ್ರಪಂಚದ ನಾರುವ ನರಕಕ್ಕೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಜಾರಿಬಿದ್ದ ಹಾಗಾಗಿತ್ತು ಅವನ ಸ್ಥಿತಿ.

*****

ನರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಏನಾದರೊಂದು ಚಟವಿರಬೇಕಂತೆ! ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೂ ವ್ಯರ್ಥ ಅನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವರಿವರು ಮಾತಾಡಿದ್ದನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದ. ಹಾಗಂತ ಇವನಿಗ್ಯಾವುದೆ ಚಟಗಳಿಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ. ಅವನ ಜಾಯಮಾನಕ್ಕೂ ಮೂರು ಚಟಗಳಂಟಿವೆ. ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೆ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ವೃತ್ತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಗೀತಾಸಕ್ತಿ ಇವನಿಗಿರುವ ಮೊದಲ ಚಟ. ಸಂಗೀತ ಅಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವೋ ಅಶಾಸ್ತ್ರೀಯವೋ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಶೃತಿ-ಲಯ-ತಾಳಬದ್ಧವಾಗಿದೆಯ? ಹಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅದ್ಯಾವುದಾದರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿರಲಿ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿದೆಯ? ಅನ್ನೋದಷ್ಟೆ ಅವನಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ.

ಇನ್ನು ಭಯಂಕರ ತಿಂಡಿಪೋತ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿರುವ ರಂಗು ರಂಗಿನ ಕಣ್ಸೆಳೆಯುವ ಗಾತ್ರದ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸಗಳನ್ನ ಮೆಲ್ಲುವ ತಿಂಡಿಪೋತತನ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಕೋಣನಷ್ಟು ಪ್ರಾಯವಾದರೂ ಇನಿತೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತಾನೆ ತಯಾರಿ ಕಲಿತು ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಜಲಚರಗಳೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವ ಪಾಕ ವೈವಿಧ್ಯಗಳಿಗಷ್ಟೆ ಅವನ ಜಿಹ್ವಾ ಚಾಪಲ್ಯಕ್ಕೆ ಗಡಿ. ಅನೇಕ ರಾತ್ರಿ ಕೇವಲ ಹುರಿದ ಮೀನುˌ ಸಿಗಡಿ ಚಟ್ನಿˌ ತೊರಕೆ ಪಲ್ಯ ತಿಂದು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಇನ್ನು ಕಟ್ಟ ಕಡೆಯದು ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ವಾಹನಗಳ ಚಾಲನೆ ಕಲಿತು ನಡೆಸುವ ಚಟ.

( ಇನ್ನೂ ಇದೆ.)

25 November 2022

"ಕಥೆಯೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ"❤️ ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹಿನ್ನೋಟ - ೨ 👊

"ಕಥೆಯೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ"❤️ ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹಿನ್ನೋಟ - ೨ 👊

"ಕಥೆಯೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ"❤️ ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹಿನ್ನೋಟ - ೨ 👊

ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೆ ಊರೊಂದರ ನಿಜ ಹೆಸರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವವರು ಒಂದೋ ನಮ್ಮನ್ನ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಆಳಿದ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಗೆಝೆ಼ಟಿಯರ್ - ಡೈರಿ ನಮೂದುಗಳು - ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವರದಿಗಳು - ಸರ್ವೆ ರಿಪೋರ್ಟುಗಳು ಅಥವಾ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತಾಂತರದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದಿದ್ದ ರೋಮನ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ ಪಾದ್ರಿಗಳ ಹಾಗೂ ಬಾಸೆಲ್ ಮಿಶನರಿಗಳ ದಾಖಲಿತ ದಿನಚರಿ ಹಾಗೂ ಅವರು ರೋಮಿಗೋ - ಮ್ಯೂನಿಚ್ಚಿಗೋ ಬರೆದು ಕಳಿಸಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಪ್ರಗತಿಯ ದಾಖಲಾತಿಗಳನ್ನ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸ್ಥಳಿಯವಾಗಿ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿರುವ ನೈಜ ಸ್ಥಳನಾಮವೆ ನಮೂದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆˌ ಸ್ಥಳಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿರುವ ಜನಪದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಪರಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಕಾಙಂನಗಾಡಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಭೂತದ ಕೋಲ ಇದನ್ನೆ ಅನುಕರಿಸುವ ಮಲಬಾರಿನ ಥಯ್ಯಂಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನ. ಅದರ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತುಳು ಭಾಷೆಗೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಇದೆಯೆ ಹೊರತು ಹೇರಿಕೆಯ ಮಲಯಾಳಂಗಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲಿನ ಜನಮಾನಸದ ಮನರಂಜನೆಯ ಮೂಲವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದು ತುಳುನಾಡಿನ ಯಕ್ಷಗಾನವೆ ಹೊರತುˌ ಅದರ ನಕಲಿಳಿಸಿ ಆಡುವ ಮಲಯಾಳಿಗಳ ಕಥಕ್ಕಳಿಯಲ್ಲ.

ಅದೂ ಇಲ್ಲಂತಂದರೆˌ ಸ್ಥಳಿಯವಾಗಿ ನ್ಯಾಯದಾನಕ್ಕೆ ಅದೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಬರಗೆಟ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಒಡೆದಾಳುವ ನೀತಿಯ ಬಲಿಪಶುವಾಗಿರೋ ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಏನೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಕಾಲದ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ತಮ್ಮ ಅಸಲು ಗುರುತು ಬಿಟ್ಟು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಅದು ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟೆ ಹೊರತು ಚೆನ್ನೈ ಉಚ್ಛ ನ್ಯಾಯಾಲಯವಲ್ಲ. ಊರ ಹೆಸರನ್ನ ಕುಟಿಲ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಪ್ರಯಾಗರಾಜˌ ಮುಂಬೈˌ ಕೊಲ್ಕತಾˌ ನವ ದೆಹಲಿ ಅಂತ ಬದಲಿಸಿದ್ದರೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಅಲಹಾಬಾದ್ˌ ಬಾಂಬೆˌ ಕಲ್ಕತಾˌ ತೀಸ್ ಹಜಾ಼ರಿಯಾಗಿಯೆ ಉಳಿದಿವೆ. ದರಿದ್ರ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಚುನಾವಣಾ ಮರು ನಾಮಕರಣ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಅವು ಬಲಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಗೆರೆಯನ್ನ ಮುಟ್ಟದೆ ಅದನ್ನ ಸಣ್ಣದು ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದರೆ ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ದೊಡ್ಡ ಗೆರೆಯನೊಂದು ಎಳೆಯಬೇಕೆ ಹೊರತು ಇರೋ ಗೆರೆಯ ಅಳಿಸೋದಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟಿಪ್ಪೂ ಎಕ್ಸಪ್ರೆಸ್ ರೈಲನ್ನ ಒಡೆಯರ್ ಎಕ್ಸಪ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿದ ಕಮಂಗಿ ನಾಲಾಯಕರ ಮುಠ್ಠಾಳತನ ನೆನಪಾಗಿ ಅವನ ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ನಗುವಿನ ಎಳೆಯೊಂದು ಸುಳಿಯಿತು.

ಕಾಙಂಗಾಡಿನದ್ದೂ ಒಂಥರಾ ಅಂತದ್ದೆ ಕಥೆ. ಮೂಲತಃ ಇದು ತುಳುನಾಡಿನ ಭಾಗ. ಸ್ಥಳಿಯರ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಭಾಷೆ ತುಳು ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇದಕ್ಕೂ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕಿರುವ ಪಯ್ಯನೂರು ತಾಲೂಕಿನ ಕೆಳಗಿನಂಚಿನವರೆಗೂ ಅದು ತುಳುನಾಡೆ. ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅಷ್ಟೂ ನೆಲ ಸ್ವತಂತ್ರೋತ್ತರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ತಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಜೊತೆ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಭಾಗವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಗಡಿ ನಿಗದಿ ಆಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಣಿಕ್ಕರನೆಂಬ ಕುಟಿಲ ಮಲಯಾಳಿ ಸದಸ್ಯ ಪೂರ್ಣ ಕಾಸರಗೋಡು ತಾಲೂಕನ್ನ ತೆಗೆದು ಪಕ್ಕದ ಕೇರಳದ ಮಲಬಾರು ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಸೇರಿಸಿದ! ಅನಂತರ ಮಲಬಾರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿಭಜನೆ ನಡೆದು ವಯನಾಡುˌ ಮಲ್ಲಪುರಂˌ ಕೋಳಿಕ್ಕೋಡು, ಪಾಲಕ್ಕಾಡು ಹಾಗೂ ಕಣ್ಣೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ರಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಕಾಸರಗೋಡನ್ನ ಕಣ್ಣೂರಿನ ಭಾಗವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಸಲಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ಕಾಸರಗೋಡನ್ನೆ ಜಿಲ್ಲೆ ಮಾಡಿ ಕಾಸರಗೋಡು ಹಾಗೂ ಹೊಸದುರ್ಗ ತಾಲೂಕುಗಳ ಸಹಿತ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸಲಾಯಿತಾದರೂ ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಅದರದ್ದೆ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಪಯ್ಯನೂರನ್ನ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತಾಲೂಕಾಗಿಸಿ ಕಣ್ಣೂರಲ್ಲೆ ಇರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇಂದಿಗೂ ಸರಕಾರಿ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಬೋರ್ಡುಗಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮೀಣಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ದಿನನಿತ್ಯದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ - ಮಲಯಾಳಂ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳ ಬಳಕೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಬರಹವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ. ಕೇರಳ ಸರಕಾರದ ಮಲಯಾಳಂ ವಿಸ್ತರಣ ನೀತಿಯ ಫಲವಾಗಿ ಸರಕಾರಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣದ ತಿರುವಾಂಕೂರು - ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಭಾಗದ ಮಲಯಾಳಿ ಭಾಷಿಗ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನ ತಂದು ತುಂಬಲಾಗಿದೆ. ವರ್ಷಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಈ ಕುತಂತ್ರ ಫಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಬಹುತೇಕ ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಕಡೆಗೆ ಇಲ್ಲೆ ನೆಲೆಸಿದ ಮಲಯಾಳಿಗಳ ಮುಂದಿನ ಎರಡನೆ ತಲೆಮಾರು ಇಲ್ಲೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಬಹುತೇಕ ಈಗಿಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಊಟದೆಲೆಯಂಚಿನ ಉಪ್ಪಿನಂತಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಸ್ಥಳಿಯ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸರಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿ ಸೇವೆಗಳನ್ನ ಪಡೆಯಲು ಮಲಯಾಳಂ ಕಲಿಯುವದು ಹಾಗೂ ಬಳಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಅನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
....

ಹೊಸದುರ್ಗ ಕಾಙಂಗಾಡಾದದ್ದೂ ಸಹ ಹೀಗೆಯೆ. ಇವತ್ತು ಇಡಿ ಊರಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಡಿದರೂ ತಾಲೂಕು ಖಾದಿ ಬೋರ್ಡು ಹಾಗೂ ತಾಲೂಕು ದಂಡಾಧಿಕಾರಿಗಳ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹೊರತು ಇನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜಾಗಗಳಿಂದ ಹೊಸದುರ್ಗ ಅನ್ನುವ ಹೆಸರು ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿ ಕಾಙಂಗಾಡ್ ಅನ್ನುವ ಹೆಸರು ಒಕ್ಕರಿಸಿದೆ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅವೆರಡು ಜಾಗದ ಹೊರತು ಸ್ಥಳಿಯರಿಗೆ ಚಿರ ಪರಿಚಿತವಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯೂ ಮಂಗಮಾಯವಾಗಿ ಲಿಪಿಯಿಲ್ಲದ ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷೆಯನ್ನ ಬರೆಯಲು ಮಲಯಾಳಿಗಳು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಎರವಲು ತುಳು ಲಿಪಿಯೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ. ದುರದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬಹುತೇಕ ಸ್ಥಳಿಯರು ಅದನ್ನರಿಯರು.

ಇಕ್ಕೇರಿಯ "ಕೆಳದಿ ಸಂಸ್ಥಾನ"ದ ನಾಯಕರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದˌ ಅನಂತರ ಹೈದರಾಲಿ ಅವರಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೊಸದುರ್ಗ ಕೋಟೆ ಹಾಗೂ ಅದರ ಸುತ್ತಲ ಊರು ಮಲಯಾಳಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಸಿರುವ ಕಾಙನ್ ಎಂಬ ವೀರನ ಹೆಸರಂಟಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಙಂನಗಾಡಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಈ ತಾಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಈಗೇನಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿರುವ ಅಳಿದುಳಿದ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತ. ಮಲಯಾಳಿಗಳು ಕಾಸರಕ್ಕೋಡ್ ( ಕೋಳಿಕ್ಕೋಡಿನ ಅನುಕರಣೆಯಲ್ಲಿ.) ಎಂದೆ ಕರೆದು ಬರೆಯುವ ಕಾಸರಗೋಡು ತಾಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ತೀವೃ ನಿಗಾ ಘಟಕದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡ ಹಾಗೂ ತುಳು ಭಾಷೆಗಳು ಹೊಸದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಶವಾಗಾರಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗಿ ಮರಣೋತ್ತರ ಪರಿಕ್ಷೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿವೆ.
....

ಬದಲಾವಣೆಯೆ ಇಲ್ಲದ ಏಕತಾನತೆಯ ಬದುಕಿಂದ ರೋಸತ್ತು ಗೊತ್ತು ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಪಯಣವೊಂದನ್ನ ಅವ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದ. ಬದುಕಲ್ಲಿ ಮೇಲು ನೋಟಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದರೂ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕೊರತೆಗಳು ಅವನನ್ನ ಒಳಗೊಳಗೆ ಜರ್ಜರಿತಗೊಳಿಸಿ ಹೈರಾಣಾಗಿಸಿದ್ದವು. ಇಲ್ಲದ ಇರಬೇಕಿದ್ದವುಗಳನ್ನ ಅರಸಿಕೊಂಡು ಅಂಡೆಲೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂಥರಾ ಗೊತ್ತು ಗುರಿಯಿರದ ಈ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನ ಇಂತದ್ದೆ ಅಳತೆಗೋಲಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲು ಸ್ವತಃ ಅವನಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

ಇಂತಲ್ಲಿಗೆ ಇಷ್ಟೆ ದಿನ ಅಂತೇನೂ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಮನಸಾದೆಡೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮನಸಿರುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಇದ್ದು ಮನ ನೆಮ್ಮದಿ ಅರಸಲು ಹೊರಟ ಪ್ರಯಾಣವಾಗಿತ್ತಿದು. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ರಜೆ ಹಾಕಿದ್ದ. ನೆಮ್ಮದಿ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಹುಡುಕಬೇಕಿರೋದು ತನ್ನೊಳಗೋ? ಇಲ್ಲಾ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಹೊರಗೊ! ಅನ್ನೊ ಗೊಂದಲ ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಕಾಡಿದರೂ ಇದ್ದಲ್ಲೆ ಇದ್ದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ನಿಂತ ನೀರಿನಂತೆ ನಾರಿ ಕೊಳೆತು ಹೋದೇನೆಂಬ ಭಯ ಕಾಡಿದ್ದರಿಂದ ದೇಶ ಬದಲಾದಲಾದರೂ ಮನೋಕ್ಲೇಶ ಕಳೆದೀತೆಂಬ ದೂರದಾಸೆಯಿಂದ ಸಿಕ್ಕ ರೈಲೇರಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದವ ಒಂದಿಡಿ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಕಾಙಂಗಾಡಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದ್ದ. ಇಳಿಯ ಬೇಕಿನಿಸಿತು ಇಳಿದ. ಇರಬೇಕಿಸಿತು ನಾಲ್ಕು ದಿನದಿಂದ ಇದೆ ಕಾಙಂಗಾಡಿನ ಕುಶಾಲನಗರ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿದಾನೆ.

( ಇನ್ನೂ ಇದೆ.)

https://youtu.be/Dk40V1W2DkQ




"ಕಥೆಯೊಂದು ಶುರುವಾಗಿದೆ"


ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹಿನ್ನೋಟ - ೧

"ಹಮ್ ಕೋ ಮಿಲೀ ಹೈಂ 
ಆಜ್ ಯಹಂ ಘಡಿಯಾಂ ನಸೀಬ್ ಸೇ./
ಜೀ ಭರ್ ಕೇ ದೇಖ್ ಲೀಜಿಏ
ಹಮ್ ಕೋ ಕರೀಬ್ ಸೇ.//"......

ತುಂಬಾ ದೂರದಲ್ಲೇನೂ ಅಲ್ಲ ಇಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲೋ ಸಮೀಪದಲ್ಲೆ ಯಾರದ್ದೊ ಮನೆಯಿಂದ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಲತಾ ಮಂಗೇಷ್ಕರ್ ಉಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆˌ ಅವನ ಗಮನವೆಲ್ಲ ಕಡಲಿನಿಂದ ಕದಲಿ ಹಾಡಿನತ್ತ ಹೊರಳಿತು. ರಾಜಾ ಮೆಹ್ದಿ ಅಲಿಖಾನ್ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅದೆಷ್ಟನೆಯದೋ ಸಲ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನ ಮೌನವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ. ಬಹುಶಃ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿಯದ್ದೆ ಇರಬಹುದು ಈ ಕಿತಾಪತಿ. ಘಂಟೆ ಆಗಲೆ ಏಳಾಯಿತೇನೋ! "ಜಯ ಮಾಲಾ" ಶುರುವಾಗಿರಬಹುದು ಅನಿಸಿತು.


ಮದನ್ ಮೋಹನ್ ಸ್ವರ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಗೀತೆಗಳೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣ. ಅವರಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅವತರಿಸಿಯೆ ಇದ್ದಿರದ ಇವನ ಮನೋಕಾಮನೆಗಳನ್ನ ಎದೆಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಅವನಷ್ಟೆ ಗಾಢವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಅವರು ಸಂಯೋಜಿಸಿದ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ರಾಜೇಂದ್ರಕೃಷ್ಣˌ ರಾಜಾ ಮೆಹ್ದಿ ಅಲಿಖಾನ್ˌ ಗುಲ್ಝಾರ್ ಕಟ್ಟಿದ ಭಾವನಾ ಮಹಲಿಗೆ ಇಂಪಾಗಿ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದ ಲತಾˌ ಆಶಾˌ ಶಂಶಾದ್ ಬೇಗಂˌ ಗೀತಾ ದತ್ˌ ರಫಿˌ ಮನ್ನಾ ಡೇˌ ಹೇಮಂತಕುಮಾರರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯನ. ಅವನಿಗಂತಲೆ ಇಂತಹ ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಮಧುರ ಗೀತೆಗಳನ್ನ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಮದನ್ ಸಾಬ್ ಅಂತ ಅವ ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಇಂತಹ ಹಾಡುಗಳೂ ಜೊತೆ ನೀಡಲು ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇರದಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಒಂಟಿತನ ಅನ್ನುವ ಭೂತ ಅದ್ಯಾವತ್ತೋ ತನ್ನನ್ನ ಕೊಂದು ಬೇತಾಳದ ಕಥೆಯ ಅನಾಥ ಶವದಂತೆ ಅದೆಲ್ಲೋ ಕಾಡಿನ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ನೇತಾಡಿಸಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅನ್ನುವ ಖಾತ್ರಿ ಅವನಿಗಿತ್ತು.


ದಿನ ಕರಗಿ ಕತ್ತಲ ಮೋಡ ಭೂಮಿಯ ಈ ಭಾಗವನ್ನ ಆವರಿಸಿ ಸಂಜೆಗತ್ತಲ ಹನಿ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕ ತೊಡಗಿ ಆಗಲೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಕಡಲ ತಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳ ಅಪಾರ ಅಬ್ಬರ. ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವಂತೆ ತೆರೆಗಳ ಸರಣಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ರೊಚ್ಚಿನಲ್ಲಿರವಂತೆ ತೀರದಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದಪ್ಪಳಿಸಿ ಹಗೆ ತೀರಿದ ಹಾಗೆ ಬಂದು ಬಂದ ಹಾಗೆಯೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕಡಲ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧನವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.


ಕಡಲ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಚುಕ್ಕಿ ಇಟ್ಟಂತೆ ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೋ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ದೂರ ದಿಕ್ಕಿನ ನಾವೆಗಳನ್ನˌ ತೀರದಲ್ಲೆ ಕೊಂಚ ದೂರ ಯಾರೋ ಕೆಲವರು ಕಡಲ ಎದೆ ತೀಡಿ ಬರುವ ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಲು ಹಾಕಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯ ಸೊಡರನ್ನೆ ಆಗೀಗ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಮರಳಿನ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ಅನಾಥ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಜಗವೆಲ್ಲ ಜೊತೆಗಾರನದ್ದೋ ಜೊತೆಗಾತಿಯದ್ದೋ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯವಾಗಿ ಹುದುಗಿರುವಾಗ ತನಗೆ ಮಾತ್ರ ಕನಿಷ್ಠ ಕರೆದು ಮಾತನಾಡಿಸಲೂ ಜೀವವೊಂದು ಜೊತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಒಂಥರಾ ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೇಡವಾಗಿ ಕಡಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸೇರುವ ತ್ಯಾಜ್ಯದಂತೆ ತಾನಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಖುಷಿಗೋ ಬೇಜಾರಿಗೋ ಅರಿಯಲಾರದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕಂಬನಿ ಕಟ್ಟಿತ್ತು. ಕಿವಿ ಅದೆಂದೋ ಕೇಳಿದ್ದ ಮೌನರಾಗದ ಮೆಲುಕಲ್ಲಿ ಮತ್ತದೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರೋ ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲಾರದ ದಿನಗಳ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನೆ ಮರಳಿ ಕೇಳಲು ಕಾತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಸಂಗಾತಿ ದೂರದಿಂದ ಚೂರು ಪಾರು ಕಿವಿ ತಮಟೆಗೆ ಬಂದಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ಡ ಮದನ್ ಮೋಹನ್ ಹಾಡು ಮಾತ್ರ.


...........


ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣವನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಕೊನೆಯಿರದಂತೆ ನಡೆಯುವುದೊಂದೆ ಅತ್ಯಾಸಕ್ತಿಯ ಪ್ರಯಾಣದ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿತ್ತು. ಮನೋವ್ಯಾಪಾರಗಳ ಸಂಗಡ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಕೊನೆಯಿರದ ಅಂತಹ ನಡಿಗೆಗಳಲ್ಲೆ ಜಟಿಲವೆನಿಸಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಅವನಿಗೆ ಹೊಳೆದದ್ದಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕಿವಿಯ ಒಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೆ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಕರ್ಣ ಕುಂಡಲದಂತೆ ಹೆಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ನಿಸ್ತಂತು ಕಿವಿಗಾಪಿನ ಮೂಲಕ ಅರಸಿ ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡುಗಳು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸಕಲೆಂಟು ಹಳವಂಡಗಳ ಅನಿಷ್ಟ ಒಡಕು ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಇವನನ್ನು ಬಚಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.


ರೈಲೆಂದರೆ ಒಂಥರಾ ತವರಿನ ತರ ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ. ರಾತ್ರಿಯಾದರೆ ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ತೂಗಿದಂತೆ ಒಂದೆ ಲಯದ ಜೋಗುಳ ಹಾಡುತ್ತಾ ಮುದ್ದಿಸಿ ಮಲಗಿಸುವ ರೈಲೊಂತರ ತಾಯಿಯ ಲಾಲಿ ಹಾಡಿನಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತವನಿಗೆ. ವಾತನುಕೂಲಿ ಮನೆಯ ಸುಪ್ಪೊತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬಾರದೆ ಕಾಡಿಸುವ ನಿದ್ರೆ ಅನ್ನುವ ಮಾಯಾಂಗನೆ ರೈಲಿನ ರಾತ್ರಿ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬರಸೆಳೆದು ಅಪ್ಪಿ ಸ್ವಪ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ತೇಲಾಡಿಸಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಹಗಲರಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೇಲೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಮಧ್ಯ ಮಧ್ಯ ಕಿರಿಕಿರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ತಿಂಡಿ ಚಹಾ ಮಾರಾಟಗಾರರ ಅಸಂಬದ್ಧ ಚೀರಾಟˌ ಕರ್ಕಶ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ್ನ  ಸಂಯೋಜಿಸಿದವರೇನಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ ಕೂಡಲೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಬಂದು ತಮ್ಮಿಂದಾದ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ವಿಹ್ವಲರಾಗುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನ ಮೂಗಿನಲ್ಲೆ ಚೀರುತ್ತಾ ಮುಟ್ಟಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವವರ ಕಾಟಗಳನ್ನˌ ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕಿವಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೈ ತಟ್ಟಿ ಕಾಸು ಬೇಡುವ ಹಿಜಡಾಗಳ ಹಳವಂಡಗಳೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಎರಡನೆ ದರ್ಜೆಯ ಕೇವಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಬೀಸಣಿಗೆಗಳ ಹಾಗೂ ನಾರುವ ಶೌಚಾಲಯವಿರುವ ರೈಲು ಬೋಗಿ ಅವನನ್ನ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದರ ಆರ್ದ್ರ ಅಪ್ಪುಗೆಯಂತಹ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಕುಲುಕಾಟವೆ ಅವನಿಗೆ ಸಾಕಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ರೈಲೆಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಸುದೂರ ಸಾಗುವುದೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಬಲು ಇಷ್ಟ.


.......


".......ಫಿರ್ ಆಪ್ ಕೇ ನಸೀಬ್ ಮೈ
ಯಹಂ ಬಾತ್ ಹೋ ನಾ ಹೋˌ
ಶಾಯದ್ ಫಿರ್ ಇಸ್ ಜನಂ ಮೈ
ಮುಲಾಕಾತ್ ಹೋ ನಾ ಹೋ./
ಲಗಾ ಜಾ ಗಲೇಂ ಕೇ ಫಿರ್ ಯಹಂˌ 
ಹಸೀನ್ ರಾತ್ ರಾತ್ ಹೋ ನಾ ಹೋ.
ಶಾಯದ್ ಫಿರ್ ಇಸ್ ಜನಂ ಮೈ
ಮುಲಾಕಾತ್ ಹೋ ನಾ ಹೋ!
ಲಗಾ ಜಾ ಗಲೇಂ ಕೇ......//


ಹಾಡಿನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಅಥವಾ ಅದು ರೇಡಿಯೋದಿಂದಲ್ಲದೆ ಯಾರದ್ದೊ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದಿಂದ ಪದೆ ಪದೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದಿತೇನೋ. ಬಹುಶಃ ಆ ಹಾಡನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾಕಿ ಕೇಳಿ ಭಾವೋನ್ಮತ್ತನಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಹಾಡಿನ ಇತ್ಯೋಪರಿಗಳು ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮದನ್ ಮೋಹನ್ ಅನ್ನುವವರ ಹೆಸರನ್ನೆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಹಾಡಿರುವ ಲತಾ ಮಂಗೇಷ್ಕರ್ ಧ್ವನಿಯನ್ನ ಗುರುತು ಹಿಡಿದಾರೇನೋ! ಅಷ್ಟೆ. ಆದರೂ ಹಾಡಿನ ಚುಂಬಕತೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಂದುಕೊಂಡ.

ಎದ್ದು ತೀರದುದ್ದ ನಡೆಯುತ್ತ ಬಿಡಾರದ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದ. ತುಟಿ ಮಾತ್ರ ಅದೆ ಹಾಡಿನ ಸಾಲುಗಳನ್ನ ಅಪ್ರಯತ್ನ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗುನುಗುತ್ತಿತ್ತು.
"ಲಗ್ ಜಾ ಗಲೇ ಸೇ..."

( ಇನ್ನೂ ಇದೆ.)




https://youtu.be/LU4oi6yFpLM

29 September 2022

ಊರೊಂದರ ಕಗ್ಗೊಲೆ.....


ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೋಲ ಕಟ್ಟುವವರ ಮಧ್ಯೆ ನನ್ನೂರು ಸತ್ತು ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹೋಗುತಿದೆ.

ಊರೊಂದರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸೋದುˌ ಆ ಊರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಭಾವ ಮೂಡಿಸೋದು ಯಾವಾಗಲೂ  ಅಲ್ಲಿನ ಹಲವು ಜನ ಗುರುತಿಸುವ ಕೆಲವು ಪುರಾತನ ಅಂಗಡಿˌ ಮುಂಗಟ್ಟುˌ ಸ್ಥಳದ ಹೆಗ್ಗುರುತುಗಳು ಹಾಗೂ ಊರ ಲಾಂಛನಗಳಂತೆಯೆ ಆಗಿ ಹೋದ ಕೆಲವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿನ ಗುರುತುಗಳು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಮೈದಾನˌ ಗಾಂಧಿ ಭವನˌ ಪುರಭವನ ಇತ್ಯಾದಿ.


ಇದ್ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದ ಊರಾಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಹುಟ್ಟೂರು. ಆದರೂ ಅದಕ್ಕೂ ಅದರದ್ದೆ ಆದ ಗತ್ತು ಗೈರತ್ತು ಇತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಊರಾದರೇನು? ಸ್ವಂತದ ಗುರುತುಗಳಿಗೆ ಬರವೆ? ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ನೆನಪಾಗೋದು ಅಲ್ಲಿನ ಕಮಾನು ಸೇತುವೆˌ ಗಾಂಧಿಚೌಕದ ಮೂರು ಸಿಂಹದ ಅಶೋಕನ ಸ್ತಂಭˌ ರಾಮೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನˌ ತುಂಗಾ ತೀರˌ ಹೊಳೆ ಮಧ್ಯದ ರಾಮಮಂಟಪˌ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಗುಡ್ಡˌ ಆನಂದಗಿರಿ ಗುಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಲೆ ತೊಡಿಸಿದಂತೆ ದೂರದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ತುಂಗಾ ಕಾಲೇಜಿನ ಕಟ್ಟಡˌ ತಾಲೂಕು ಆಫೀಸು ಮುಂದಿನ ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯದ ಬಾವಿˌ ವೆಂಕಟೇಶ ಟಾಕೀಸುˌ ಮೇಲು ಬಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನ ಗಾಂಧಿ ಟಾಕೀಸಿನ ಪಳಯುಳಿಕೆˌ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿದ್ದ ಕುಶಾವತಿ ಗಾಂಧಿ ಪಾರ್ಕು ಹಾಗೂ ಕೆಳಗಿನ ಕಮಾನು ಬಸ್ಟ್ಯಾಂಡು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇರದ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿನೂ ಒಂದು ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿನ?

ಇವತ್ತು ಅದ್ಯಾರೋ ಕಾಪಿ ಚಿಟ್ ನಿಪುಣರು ಹೊಡೆದಿರೋ ಕೆಟ್ಟ ಕಾಪಿಯಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಜಾಜಿನಗರದ ಆರನೆ ಬ್ಲಾಕನದ್ದೋ ಇಲ್ಲಾ ಜಯನಗರದ ನಾಲ್ಕನೆ ಬ್ಲಾಕನದ್ದೋ ಮೂರನೆ ದರ್ಜೆಯ ಕಾಪಿಯಂತೆ ಚಹರೆಪಟ್ಟಿಯೆ ಬದಲಾಗಿರುವ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ತನ್ನ ತನವನ್ನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಇನ್ಯಾವುದೋ ಮಹಾನಗರದಿಂದ ತೂರಿ ಬಂದಿರೋ ಅಸಡ್ಡಾಳ ತುಂಡಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. 


ಸದಾ ಬೋಳು ಮಂಡೆಯ ಮುಂಡೆಯೊಬ್ಬಳು ಅದೆಂದೋ ಇದ್ದ ಉದ್ದ ಕೂದಲ ಜಡೆಯ ಕಥೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆˌ ಸಮಾಜವಾದದ ನೆಲ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಕೊರೆಯುವ ಅಲ್ಲಿನ 'ಸಂ'ಮಜಾ ವ್ಯಾಧಿಗಳಿಗೆ ಊರಿಗೆ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಟ್ಟಡದಂತದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮಂದಿರವನ್ನ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸ್ವಂತ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಗುಳೆ ಹೋದ ನಂತರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅಂದವಾಗಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮಂದಿರ ಇಂದು ಒತಪ್ರೋತ ಗೋಡೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದ ವಿಕೃತರಿಂದ ವಿಕಾರ ಹೊತ್ತ "ಕೇವಲ ಮುನಸಿಪಾಲಿಟಿ" ಕಟ್ಟಡವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.

ಹೋಗಲಿˌ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿನ ಯಕ್ಷಗಾನ ಗುಡಾರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಟದ ಬಯಲುˌ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಚೂರು ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ವಾಲಿಬಾಲ್ ಮೈದಾನವನ್ನಾದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದಾರ ಅಂದ್ರೆ ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿನ ಹಸಿರು ನೆಲದ ಪ್ರಕೃತಿ ಸಹಜ ಪಾರ್ಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನ ಕಬಳಿಸಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಅಂತ  ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದರೂ ಭೂತ ಬಂಗಲೆಯಂತೆ ಪಾಳು ಬೀಳಿಸಿರುವ ಸರಕಾರಿ ಕಟ್ಟಡವನ್ನೆ ಮರಮತ್ತು ಮಾಡಿಸಿ ಮರುಬಳಸುವ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೂ ಸಹˌ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಪರ್ಸಂಟೇಜ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪೀಡೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿರೋ ಆ ಮೈದಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸರಕಾರಿ ಕಾಂಕ್ರಿಟ್ ಕಟ್ಟಡ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿದೆ. ಕೆಳಗೆ ಸೊಪ್ಪುಗುಡ್ಡೆಗೆ ಹಸಿರ ನಡುವೆ ಇಳಿಯಲು ಹಾಕಿದ್ದ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಸಾಲು ಮರಗಳೆಲ್ಲ ಇವರ ಪುರ"ಪಿತೃ"ಪಕ್ಷದ ಕಾಗೆಗಳ "ಪಾರ್ಕ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ" ಪರ್ಸಂಟೇಜ್ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪಾಳು ಬಿದ್ದಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಸರದಿ ಬಹುಶಃ ಕಮಾನು ಸೇತುವೆಯದ್ದು. ಕುಶಾವತಿಯಿಂದ ಬೊಮ್ಮರಸಯ್ಯನ ಅಗ್ರಹಾರ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಹೊಸ ಸೇತುವೆಯನ್ನ ಮತ್ತೆ ಪರ್ಸಂಟೇಜು ಲಾಬಿ ಆಗಬಾರದ ಕಡೆ ಆಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದಾದ ನಂತರ ಕಮಾನು ಸೇತುವಗೂ ಇದೆ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ನೆಲದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದವರು ಒಂದು ಗತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ ನೋಡ್ತಿರಿ.


ಕೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆಯುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳು ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಈಗ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಾಗ್ತಿರೋದೂ ಅದೆನೆ. ಇವತ್ತು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರುವ ಅಲ್ಲಿನ ಜೀವನಾಡಿ "ಆಜಾದ ರಸ್ತೆ"ಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟರೆ ಯಾವ ಆತ್ಮೀಯ ಭಾವವೂ ಮನಸೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟದು.

ಇಂತಿಪ್ಪ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಹೆಗ್ಗುರುತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು "ಕವಿತಾ ಹೋಟೆಲ್". ಸಂತೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಹುತೇಕ ಮಲಯಾಳಿಗಳೆ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅದನ್ನ ಬಹುಶಃ ಹೊಸ ಕಟ್ಟಡವನ್ನ ಏಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಒಡೆದು ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಸೋಮವಾರ ಸಂತೆಗೆ ಬರುವ ಸಮೀಪದ ಹಳ್ಳಿಗರುˌ ಬಯಲುಸೀಮೆಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಈ ಮಾಂಸಹಾರಿ ಹೊಟೆಲಿನ ಗಿರಾಕಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪಿದೆ. "ಅಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕು ನಾಯಿ ಮಾಂಸವನ್ನೂ ಕುರಿ ಕೋಳಿ ಮಾಂಸದ ಜೊತೆ ಕಲಬೆರಕೆ ಮಾಡಿ ಮಾರುತ್ತಾರಂತೆ" ಅನ್ನುವ ಪುಕಾರಗಳನ್ನ ಕೇಳಿ ಹೌಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಬೆಳಗ್ಯೆ ತಾಲೂಕಿನ ಕೊನೆಯ ಒಂದೆ ಒಂದು ಬಸ್ಸು ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಮುಟ್ಟಿಸುವ ಊರಿಂದ ಹೊರಟ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಳ್ಳಿಗ ಸಂತೆ ಮುಗಿಸಿ ಕವಿತಾ ಹೊಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಉಂಡು ಅಲ್ಲೆ ಸಮೀಪದ ವೆಂಕಟೇಶ ಟಾಕೀಸಿನಲ್ಲಿ "ಅಂದೆ  ತೆರೆಕಂಡ" ಸೂಪರ್ ಹಿಟ್ ಕನ್ನಡ ಪಚ್ಚರಿನ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ ಶೋ ನೋಡಿ ಇಂಟರವೆಲ್ಲಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅಂಗಡಿಯ ಖಾರ ಖಾರ ಚುರುಮುರಿ ತಿಂದುˌ ಶೋ ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಹೊರಗೆ ಕೆಇಬಿ ಆಫಿಸ್ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ್ದ ಪೂಜಾರರ ಗಣೇಶ ಕಫೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಟು ಚಾ ಕುಡಿದು ಗೋಲಿ ಬಜೆ ತಿಂದುˌ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಬಿಸಬಿಸ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಶಿಮೊಗ್ಗ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನ ಕಮಾನಿನೊಳಗೆ ನಿಂತಿರೋ ಊರಿಗೆ ಮರಳುವ ಅದೆ ಬಸ್ಸು ಮರಳಿ ಹಿಡಿದನೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನ ವಾರದ ಸಂತೆ ಸಂಪನ್ನ. 


ಮೇಲು ಬಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿಂದ ಮಸೀದಿ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸಂತೆ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿಗೆ ತಿರುಗುವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಿತಾ ಹೊಟೆಲಿನ ಆ ಮೋಟು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ರಿಂಗು ರಿಂಗಾಗಿ ಹೊಗೆಯಗುಳುತ್ತಾ "ಮೂರು ಮಾರ್ಕಿನ ಬೀಡಿಗಳನ್ನೋ" ಇಲ್ಲಾ "ನಸೀಮಾ ಬೀಡಿಗಳನ್ನೋ" ಎಳೆಯದ ಆ ಕಾಲದ ಸೂಪರ್ ಸ್ಟಾರುಗಳ್ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದರೆ? ಲೋಕಲ್ ಅಂಬರೀಶ್ˌ ರವಿಚಂದ್ರನ್ˌ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ˌ ಪ್ರಭಾಕರ್ˌ ಶಂಕರನಾಗ್ ಮೊದಲಾದವರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದೂರಿನ ಕಮಲ ಹಾಸನ್ˌ ರಜನಿಕಾಂತˌ ಮಮ್ಮುಟ್ಟಿˌ ನಾಗಾರ್ಜುನˌ ಚಿರಂಜೀವಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಜರ್ದಸ್ತ್ ಸ್ಟೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂಲಿಂಗ್ ಗ್ಲಾಸ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಖಾದರ ಸಾಬರ ಬೀಡಿಯ ಧಮ್ ಎಳೆದವರೆ. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಆ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ರಾರಾಜಿಸಿದನ್ನ ಕಂಡಿದ್ದ ಬಾಲ್ಯ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ.

ಹೊಟೆಲು ದಾಟಿದರೆ ಅದೆ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಲು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಯಾಳಿಯೊಬ್ಬರು ಹೋಲ್ಸೇಲ್ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ರು. ಚೂರೆ ಚೂರು ಸಸ್ತಾ ರೇಟಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಅಜ್ಜಿ ಅಲ್ಲೆ ಸಂತೆ ದಿನ ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡಿ ಕಾಯಿ ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನ ಅವರ ಬಾಲವಾಗಿ ಸಂತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವ ಪಿಳಪಿಳಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡ್ತಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಮಲಯಾಳಿಯ ಮನೆ ಕಂ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯ ಆಹ್ವಾನ ಮನ್ನಿಸಿˌ ಅವರ ಜೊತೆ ಒಂಚೂರು ಹರಟೆ ಹೊಡೆದುˌ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಾ ಸವಿದು ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಅವೆಲ್ಲ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ. ಊರಿನ ಗುರುತುಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿದ್ದ ಕವಿತಾ ಹೊಟೆಲ್ಲುˌ ಹೊಟೆಲ್ಲಿನ ಜಾಹಿರಾತು ಗೋಡೆˌ ಮಲೆಯಾಳಿಗಳ ಮನೆಸಾಲು ಎಲ್ಲಾ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ನಾಳೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಮಹಡಿ ಕಟ್ಟಡ ಮೇಲೇರಬಹುದು. ಅಂತೂ ನನ್ನ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯ ಕೊಲೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.

28 April 2022

ಶರಣಾಗತಿ..... आत्मसमर्पण्..... Surrender....

ಮನಸು ಕದ್ದವರೆ ಎದುರಾಳಿಗಳಾಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿˌ
ಬಾಳಿನ ಸಮರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿನ ಅಂಚಿಗೂ ಆಗಾಗ ಜಾರುತ್ತಿರಬೇಕು./
ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು ಹೇಳಿ?
ಸೋತು ಗೆಲ್ಲುವ ಮತ್ತಿಗೂ ಆಗಾಗ ಮನಸೋಲುತ್ತಿರಬೇಕು.//


-🙂

जिंदगी का यहँ हुनर् भी आजमाना जाहिऐ,
जँग् किसी अपने से हो थो 
हार् जाना चाहिऐ/ 
वहं चाहत् ही क्या जो 
हमेशा जीत् पे अढे?,
हो वहं असल् फतेह 
जै खुद् को
निसार् करने थक् बडे.//

-🙂


Better to accept defeat before your heartthrob, 
when it comes to fight decisive war or probe./ 
What love means afterall, 
if you intend to betrayal?//


-🙂

ಕನ್ನಡಿ.... आइना..... Mirror.....

ಕನ್ನಡಿ.


ಈ ಬದುಕು ಕನ್ನಡಿ
ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದರದು ಯಾರದೂ 
ಅದರ ಮುನ್ನುಡಿ./
ಏನೋ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೀಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದಷ್ಟೆ
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅದರ ಬೆನ್ನುಡಿˌ
ಬಿಂಬವನ್ನಷ್ಟೆ ಅದು ಪ್ರತಿಫಲಿಸೀತು 
ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪಿಗೆ ಅದನ್ನೇಕೆ 
ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ದೂಷಿಸುತ್ತೀರ? 
ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ.//


- 🙂


आइना


आइना है हर् एक् की जिंदगी,
होता है हवाले किसी और् के हातों मै 
शुरू के दौर् की बंदगी./
कोशिश् जरूर् हर् कोई कर सखे बीच् मै चार् लभ्ज् लिखने की,
बेकार् मै दर्पण् को क्यू कोसे बला?
वहं तो अपना काम् करे बस्
सिर्फ् और् सिर्फ् सच्चाई दिखलानेकी.//

- 🙂

Mirror.


Life of us is a image in mirror
initially no one can write nothing on her./
we all could try to deliver a bit 
in an intermediate,
why to blame her simply? 
leave it, 
she just had reflected in her face was
your own self made fate.//


- 🙂

23 April 2022

ವಿಪರ್ಯಾಸ.... विडंबना.... Irony.....

ಎಷ್ಟು ಸವಿಮಾತ
ಕಲಿತಾಡಿದರೇನು ಫಲˌ
ಗಿಳಿಗೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿದ್ಯೆಯೆ ಬಾರದಲ್ಲ ಚೂರೂ./
ಎಂತಹ ಸುರೂಪವನ್ನು ಹೊತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೇನು ಬಂತು ಭಾಗ್ಯ ಹೇಳಿ?ˌ
ನವಿಲೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಂತದ್ದೊಂದು ಮಾಡಿನಡಿಯ ಸೂರು?!//

- 🙂



Kya fayada thothe ko ho seek ke bol ne ka hosla?
jab ho na sake chotaahee sahi.... 
banane ki kudh ka ghosla./
Kounsi shourath khamaaliya morne paidayishi kamaal ki husn paakar?,
jab kudh ka ek chath banaa le naa paaya apne sar ke oopar.//

- 🙂


What did Parrot great for?,
even after leaning to speak....
it cannot have home of own constucted?/
what did peacock does gain?
having such marvelous beauty by birth....
when he won't build a nest to get self comforted.//


- 🙂